18 października 2015

Wieczność pewnego motyla

Motyl. Posiada niezwykłą umiejętność latania. Potrafi wzbić się do góry i przemierzyć kilometry z taką łatwością i lekkością, o jakiej marzą inni. On sam decyduje gdzie i kiedy leci. Gdzie robi postój, zatrzymuje się, sam wybiera miejsce lądowania. Czasem, gdy są mocniejsze wiatry, wtedy może być mu ciężko latać. Z trudem stawia czoła silnie spychającej go ścianie powietrza. Nie zawsze łatwo się lata. Nie codziennie z taką gracją i lekkością, jak mogłoby się wydawać.

Ludzie marzą o lataniu. Śnią o lataniu. Tworzą maszyny, które latają. Chcą wzbijać się w przestworza. Czuć niesamowitą wolność i lekkość. Ludzi ciągnie tam, gdzie ich jeszcze nie ma. Zależy im na spróbowaniu smaków, których jeszcze nie znają. Brakuje doznań, których nie przeżyli.
My, ludzie...
Zastanawiamy się, jak to jest, że takie małe stworzonka potrafią coś, czego my nie umiemy. Obserwujemy wnikliwie mechanizmy pozwalające im robić to, czego my nie możemy. I wreszcie tworzymy coś, co przypomina ich mechanizm, ale przekłada się na nasz własny, inny świat. Samoloty, spadochrony, balony i wiele innych sprzętów, które mogą spowodować to, że rzeczywiście będziemy latać. Szybować w przestworzach.

Wiele razy śniłam, że latam. Czułam tą niesamowitą lekkość, ale i ogromną niezależność, wolność. Byłam tak samodzielna, i delikatna, lecz silna. Nie mogę zapomnieć o tym niesamowitym uczuciu, które mi wtedy towarzyszyło.

Na pewno nie skłamię, pisząc że wiele z nas miało podobne sny. Od zarania dziejów towarzyszy nam myślenie o szybowaniu, unoszeniu się wysoko nad ziemią.

Ale czemu właściwie o tym piszę? Otóż. W niektóre piękne (ale i czasem te mniej piękne) dni, moje oczy widzą niesamowite motyle lub inne latające z ogromną gracją stworzenia. Przemieszczające się stąd, tam. Motyl jako coś bardzo ulotnego zawsze wyjątkowo zwracał moją uwagę i ciekawość. Marzyłam o uchwyceniu tej jego nieuchwytności. Po wielu próbach, wreszcie się udało. Zatrzymałam pewnego przedstawiciela tegoż gatunku już na zawsze w nieruchomej fotografii, na karcie pamięci mojego aparatu. Zostanie ze mną już tak długo, jak będę chciała. Nie pozwolę mu odlecieć.
Motyle kojarzą się nam z wieloma przymiotnikami. Dla niektórych są odzwierciedleniem myśli, ich ulotności i nieuchwytności. Inni utożsamiają go z duszą. Kolejni czytają wizerunek motyla jako symbol szczęścia, lekkości, natchnienia, czy przemiany. Rzeczywiście, to stworzenie zmienia się z pełzającego i niestety przez nikogo nie docenianego ,,brzydactwa'' w cudownej postaci piękność. A jest to przecież ten sam organizm, tylko w innej postaci.

Hmm...ja, kiedy patrzę na motyla widzę wolność i niesamowitą lekkość. Czuję niemal, jakbym sama mogła unieść się wysoko i beztrosko przemierzać świat. Odczuwam niezwykłą więź, która w niezrozumiały sposób pojawia się kiedy widzę te owady. Uwielbiam piękno, spokój i grację, którą ze sobą niosą. Zazdroszczę im wspaniałej umiejętności latania...

Zdaję sobie sprawę, tak jak napisałam już we wstępie, że bardzo mocno idealizuję wizerunek motyla. Wiem, że przekłamuję nieco rzeczywistość i trochę wmawiam sobie to, co mi się wydaję. Ich świat, tak jak nasz pełen jest walki, zła, śmierci, cierpienia. Ale my widzimy to, co jest dla nas w określony sposób piękne. I lubimy to. Bardzo to lubimy. Chcemy widzieć to piękno. No i je widzimy.
Motyle to stworzenia pełne ulotnej gracji. Nie wiadomo, skąd się biorą, mają skromne i ograniczone pragnienia i wkrótce gdzieś cicho znikają. Prawdopodobnie w jakimś innym świecie.
Haruki Murakami

Za każdym razem, kiedy widzę motyla, przypominam sobie, jak cenne może być życie. Gąsienica zmienia się w pięknego motyla, który potem lata, gdzie mu się podoba i nikt mu nie rozkazuje.
Michelle Knight

Zabijamy wszystkie gąsienice, a potem narzekamy, że nie ma motyli.
John Marsden 
Ciekawe, gdzie teraz podziewa się motyl ze zdjęć. Ile kilometrów od tego czasu zdążył przemierzyć, ile przygód przeżył. Ile dni walczył z upiornymi wichurami... hmm...albo czy w ogóle jeszcze żyje? 
Mogę mieć pewność, stwierdzając, że na moich fotografiach żyje i już zawsze żyć będzie. Udało mi się zatrzymać jego wizerunek i piękno niesione przez niego- już na zawsze. Będzie wiecznie trwał. I jego idealny, majestatyczny obraz razem z nim.

39 komentarzy:

  1. John Marsden, taki rozsądnocyniczny cytat :)
    I brzmi lepiej niż inne stwierdzenia na ten sam temat. Motyle sprawiają, że nawet brutalna prawda brzmi dobrze.
    Byli kiedyś tacy ludzie jak król Ibbisin, król Szulgi, Lugindirra. I umarli. Jest jednak Skarga króla Ibbisina oraz inne zabytki. Gdy czytam Awestę zadziwia mnie to, że nie wiemy nawet, jak nazywał się lud, którego językiem ją zapisano. A Zaratusztra żył 3000 lat temu. I mimo to jego słowa ożywają.

    http://dzikadusza9.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Wow, jak Ty cudownie piszesz :-) ,a fotki są genialnie! Buziaki!

    http://nataliazarzycka.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. zdjecia sa swietnie, dobrze polaczylas temat z tematyka zdjec :)

    http://feel-that-moments.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Bardzo ciekawy post, zdjęcia świetne!
    Pozdrawiam cieplutko i zapraszam do mnie :)

    http://ellane-style.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. Świetny post. :) Bardzo podoba mi się design Twojego bloga.
    MyPink-Glasses - klik!

    OdpowiedzUsuń
  6. Podoba mi się, jak w ładne słowa potrafisz ująć coś zwyczajnego :). Śliczne fotografie^^

    Pozdrawiam cieplutko,
    Do what you love - klik!

    OdpowiedzUsuń
  7. Jak pięknie napisane <3
    Chyba się zakochałam w twoim blogu od pierwszego postu 😘
    Obiecuję, że zostanę na dłużej:)

    OdpowiedzUsuń
  8. Jak pięknie napisane <3
    Chyba się zakochałam w twoim blogu od pierwszego postu 😘
    Obiecuję, że zostanę na dłużej:)

    OdpowiedzUsuń
  9. Śliczne zdjęcia!! można się zakochać!
    fajnie zrobiłaś ten post! zdjęcia, cytaty, mega oryginalne. :D
    Mój blog - klik♥

    OdpowiedzUsuń
  10. Cudowne zdjęcia! Sama jeszcze niedawno robiłam makro, może powinnam wrócić :)) Miła z Ciebie osóbka, chętnie zaobserwuję.
    Pozdrawiam xoxo
    olaablogg.blogspot.com -KLIK

    OdpowiedzUsuń
  11. Jakie boskie zdjęcia! :*
    http://sapphireblog1.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  12. Przepiękny post, odnajduję w nim ukrytą prawdę - że czasami człowiek jest takim motylem - przy mocniejszym powiewie złych wiatrów traci siły i kierunek lotu. Ale potrafi się podnieść jeśli tylko chce. I zupełnie jak motyl, z brzydkiego nielubianego dzieciaka, może wyrosnąć na piękną, mądrą i młodą osobę.
    http://momentcatcher00.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  13. Cudownie piszesz!
    fashion--twins.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  14. Jak ty cudownie piszesz! :o
    Motyle są świetne, kojarzą mi się z taką dziecinną beztroską ;>
    /Agrafka
    you-always-be.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  15. świetnie to napisałaś ! Cudowne zdjecia :)
    Zapraszam do mnie - bo-kazdy-moze.blogspot.com (KLIKNIJ)

    OdpowiedzUsuń
  16. Świetne zdjęcia ♥

    Zapraszam na mój kanał na YouTube ♥ Mada ♥

    OdpowiedzUsuń
  17. Ojej, zapisałaś to cudownie!
    Zdjęcia są mega:)

    Miłego dnia! ♡ ❥ www.chanelier.blogspot.com <-- KLIIIK!

    OdpowiedzUsuń
  18. Świetne zdj, a post mega. Świetnie to napisałaś. Od zawsze uwielbiałam motyle. Takie piękne, z gracją, delikatne, ale szybkie. Zawsze jak byłam mniejsza to biegałam za nimi i próbowałam złapać, ale nigdy się nie udawało.
    Pozdrawiam

    Zapraszam do mnie. KLIK

    OdpowiedzUsuń
  19. Bardzo ciekawy post, nie wiedziałem że motyle mogą być interpretowane na tyle sposobów :) /M

    Dwie Perspektywy Blog

    OdpowiedzUsuń
  20. pieknie opisane ♥ jak teraz pomysle to odbieram motyla jak cos magicznego..no bo..przeciez my nie mozemy latac a oni moga..fajnie by bylo gdzies pofrunąć itd. to cos intrygującego..

    Nowy post! Cover piosenki Adele!
    http://alexwberry.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  21. Świetne cytaty, a zdjęcia no ehh są cudne *-* TALENT ! :D
    Pozdrawiam cieplutko.
    stay-possitive.blogspot.com
    Poklikałabyś w linki w najnowszym poście? Z góry dziękuję <3

    OdpowiedzUsuń
  22. Cudowne zdjęcia, uwielbiam motyle :)
    http://foxyladyme.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  23. świetny post!

    http://blackmoonwalk.blogspot.com zapraszam :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Robisz naprawdę piękne zdjęcia, nie mogę się napatrzeć *-*

    http://paulinaxnowak.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  25. Zdjęcia zachwycające ! :)

    http://anonimoowax.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  26. Świetny post i śliczne zdjęcia! Emotikon smile
    ja juz obserwuje i zapraszam do mnie
    nowy post
    dblazkowska.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  27. Śliczne zdjęcia! Cudowny post! :D
    Zapraszam do mnie: http://stories-stay-with-us-forever.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  28. Zrobiłaś wielkie coś z niczego! Brawo! :*
    http://typical-writers.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  29. Twoje zdjęcia są piękne !Nigdy nie podobało mi się tak zdjęcia motyla !
    Poklikasz w linki pod ostatnim postem ? Za każdą pomoc się odwdzięczam !
    MÓJ BLOG-KLIK

    OdpowiedzUsuń
  30. świetne zdjęcia!

    grochowska.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  31. very nice photos!
    f4f?
    http://highheelpoodl.blogspot.rs

    OdpowiedzUsuń
  32. Piękny post, wspaniałe dobralas słowa. Cudnie opisalas motyle , nadała jemu tajemniczości , powiedziałas o ludziach. Post przekraczający granice umysłu po prostu. Bardzo poruszyły mnie te ostatnie zdania . że ciekawe gdzie od teraz jest , a może już nie żyje . . . przez to sama zaczęła wymyślać mu historie .
    Tak jak ty masz z motylami , ją mam z ptakami , ciagnie mnie do nich. Do ich skrzydeł i majestatyczny oczu.
    jak-w-niebiosach.blogspot.com - zaprasza na nowy post.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie denerwuje cię , że wszyscy -prawie , że skupiają się na zdjęciach ? Nie powinno tak być , skoro przed nimi jest taka treść. Ludzie wola zdjęcia od literek to fakt , i wielka szkoda. Przepraszam jeśli kogoś urazilam

      Usuń
  33. Motyle to ciekawe stworzenia. Cytaty jak najbardziej pasujące a zdjęcia cudowne! Obserwujemy?
    shuimaiphoto.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  34. Jakby się zastanowić, to taki motyl egzystuje sobie w równoległej rzeczywistości. Mi też kojarzy się z lekkością i delikatnością, ale i ciszą. Nie wydaje żadnego dźwięku, stąd jeszcze bardziej staje się niezauważalny.

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za każdy komentarz♥
Zostaw link do swojego bloga, chętnie go odwiedzę.
Twój komentarz wiele dla mnie znaczy! :)